Okudum da – I

Vedalaşma anları çok gariptir.. buna değinmeden edemezdim. Ne zamandır hep aklıma gelirdi ama saolsun sinecan hatırlattı bana. Onun olaylara bakışını çok seviyorum. Böyle bazı anlar olur, ve o anlar hep olur sen farkedersin durumu ama bir tek sen farkedersin. ve onu dile getirmek saçma olabilir, empati kuramayabilir kimse… ya da başka bi zamanda dile getirsen herkes çok katılamayabilir, ortada kalırsın terkedilmiş yavrucak gibi…

Neyse ki o da farketti de beni bu farketmişlğin yalnızlığından çekti kurtardı

Arkadaşlarlarınla buluşursun gezersin eğlenirsin.. vakti doldurursun… sonra bir otobüse binip evlere dağılma anı yaklaşır. O anlarda insan bi gerilir… hele ki gidecek olan kişi…

Mesela geçen otobüsteyiz, 4 kişiyiz.. benim inmem gerekiyordu, durağa yaklaştık, tam da orada kırmızı ışık yandı ve otobüs duruyor. Zamanı ayarlayamıyosun tabi, hemen öptük vedalaştık artık söylenecek sözler de tükendi, dilekler söylendi yani artık geri dönüşü yok ve o otobüs durağa bir türlü yanaşmaz inemezsin otobüsten. Tam iki vedalaşma süresince beklersin böyle.. durağa bakmaya başlar boyunlar uzar böyle etrafa bakarsın.. gülümseme vardır yüzde ve o veda sahnesinin etkisi geçmeye başlamıştır…

Artık o anda sinecan patlatır, gergin bekleyiş başladı diye.. saolsun bu durumu dile getiren kişi oldu.

Vedalaşmanın tesir süresini hesaplamak gibi bir teorim var benim. Çünkü mesela ben otobüse binip bi yerden ayrılcaksam “hadi telaş olmasın gel öpiyim, hoşçakal” derim öperim… otobüs gelmez ya da daha kötüsü o otobüs beklenen otobüs deildir… Böyle bi 20 dk daha beklersin. E şimdi vedalaştık tekrar vedalaşmıyım desen de olmaz.. arada kalırsın “e hadi gel bi da öpiyim” dersin.. bazen bu sürer gider…

Çocuklar Gibi =)

Bugün aklımda bu şarkıyla uyandım.. Güzel bir sohbetle uyuduğum için herhalde, gülümseyerek kalktım. O yüzden bu naif şarkıyı sizinle paylaşmak istedim. Emrah’a armağanım olsun bu şarkı… ince tınılı piyano sesini çok seversin değil mi… bak ben de seni biliyorum enjoy it..

Çim Keyfi

Sallan Yuvarlan Bana

Ne güzel yuvarlanıyordu öyle çocuklar, çimlerin üzerinde.. Bir de tam meyil vardı ki doyamadılar çıkıp tekrar yuvarlanmaya. Hep hayalimde olmuştu böyle yapmak..

Onlara katılsamıydım acaba?

Hayat kısa ne de olsa.. hazır içimde kuşlar da cıvıldıyorken yeniden =)